Στην κουφάλα του μυαλού
Αποστερώ τη σκέψη
Προσδοκώ το ρίγος του τένοντά μου
Μειδιώ μπροστά στη ματωμένη κάλτσα
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009
ιδε ο ηλίθιος-Πένυ Κονάνου
Έναν κουβά γαλάζιο έριξα ψηλά εκεί στον ήλιο
Χρώμα να έχει ο χορός των ηλιθίων
Ψυχή που ορκίστηκε να μείνει παρθένα αιώνια
Σκορπίζει την αγνότητα στους λάγνους πέρα απ’ τα αδιάκοπα τα γέλια
Σκέψεις ορθές βυθίστηκαν και πάνε
Έχουν μισήσει ετούτο το σκοτάδι του φωτεινού ουρανού το χρώμα
Που έβαψα κοιτάνε
Σπάσανε όλοι οι κορμοί από τα δέντρα
Και επιθετικά από την ύπαιθρο στις πόλεις κατεβαίνουν
Δέντρα και κούτσουρα και ξύλα
Κυβερνάνε των ηλιθίων κοινωνία σε μισώ
Των ηλίθιων κοινωνία σε μυρίζω τρέχει η μύτη αίμα και λιποθυμώ
Πετσέτα έκανα τις υποσχέσεις…
Χρώμα να έχει ο χορός των ηλιθίων
Ψυχή που ορκίστηκε να μείνει παρθένα αιώνια
Σκορπίζει την αγνότητα στους λάγνους πέρα απ’ τα αδιάκοπα τα γέλια
Σκέψεις ορθές βυθίστηκαν και πάνε
Έχουν μισήσει ετούτο το σκοτάδι του φωτεινού ουρανού το χρώμα
Που έβαψα κοιτάνε
Σπάσανε όλοι οι κορμοί από τα δέντρα
Και επιθετικά από την ύπαιθρο στις πόλεις κατεβαίνουν
Δέντρα και κούτσουρα και ξύλα
Κυβερνάνε των ηλιθίων κοινωνία σε μισώ
Των ηλίθιων κοινωνία σε μυρίζω τρέχει η μύτη αίμα και λιποθυμώ
Πετσέτα έκανα τις υποσχέσεις…
Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2009
Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009
Ταξιδεύοντας στο ταξίδι-Πένυ Κονάνου
Κυνήγησα
το δάκρυ σου
κι έφτασα
ως τα μύχια της ψυχής σου.
Εσένα,
που αγάπησα αγρίεψα
και σ' έκανα θηρίο
να με κυνηγάς μέσα,
σε φώτα σκοτεινά.
Πλήγωσα και πληγώθηκα, σκότωσα και θανατώθηκα .
Έβρεξε καρφιά και γυαλιά μα δεν φυλάχτηκα.
Έμεινα,
να κουρδίζω τα χαλασμένα ρολόγια ,ώσπου να φανείς
-το πιο λίγο κι απ’ το πιο πολύ για μένα τα πάντα είναι-.
Ένα απ’ τα σώματα μου σου χαρίζω .Να! Κάνε το ό,τι θες
εγώ
την ψυχή μου έχω κρατήσει
μέσα σε κολυμπήθρα αγιασμένη .
το δάκρυ σου
κι έφτασα
ως τα μύχια της ψυχής σου.
Εσένα,
που αγάπησα αγρίεψα
και σ' έκανα θηρίο
να με κυνηγάς μέσα,
σε φώτα σκοτεινά.
Πλήγωσα και πληγώθηκα, σκότωσα και θανατώθηκα .
Έβρεξε καρφιά και γυαλιά μα δεν φυλάχτηκα.
Έμεινα,
να κουρδίζω τα χαλασμένα ρολόγια ,ώσπου να φανείς
-το πιο λίγο κι απ’ το πιο πολύ για μένα τα πάντα είναι-.
Ένα απ’ τα σώματα μου σου χαρίζω .Να! Κάνε το ό,τι θες
εγώ
την ψυχή μου έχω κρατήσει
μέσα σε κολυμπήθρα αγιασμένη .
Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2009
2000 Ουρανοί-Βαγγελης Μακαλιας
Στο γκρίζο άγγιγμα αυτού του ουρανού
θέλω να ακούσεις το κλάμα ενός μωρού παιδιού.
Μα μην δακρύσεις με αυτά μ’ αυτά που θα σου πω
γιατί έτσι μια ζωή εγώ, εγώ θα σ’ αγαπώ
Κάτω απ’ το μαξιλάρι σου μου κρύβεις μυστικά
και έτσι μόνο εσύ τα ξέρεις πιο καλά.
Στον ύπνο μου έλα κρυφά και άκου προσευχή
μ' ένα πικρόγλυκο φιλί πάρε με από κει.
Δώσε μου λέξεις σου αγνές να τρέξω να χαρώ
και στον ορίζοντα επάνω να αρχίσω έναν χορό.
Πάρε τον όρκο μου αργά και βάλτον για σταυρό
όταν τα όνειρα σου θες, να ψάλεις στο Θεό
Πίσω απ’ δάκρυα τα μάτια κρύβονται καλά
και δεν μπορείς να καταλάβεις αλήθεια η ψευτιά
Μα μην δακρύσεις με αυτά μ’ αυτά που θα σου πω
γιατί έτσι μια ζωή εγώ, εγώ θα σ’ αγαπώ
Αναρτήθηκε από VM@k66...
θέλω να ακούσεις το κλάμα ενός μωρού παιδιού.
Μα μην δακρύσεις με αυτά μ’ αυτά που θα σου πω
γιατί έτσι μια ζωή εγώ, εγώ θα σ’ αγαπώ
Κάτω απ’ το μαξιλάρι σου μου κρύβεις μυστικά
και έτσι μόνο εσύ τα ξέρεις πιο καλά.
Στον ύπνο μου έλα κρυφά και άκου προσευχή
μ' ένα πικρόγλυκο φιλί πάρε με από κει.
Δώσε μου λέξεις σου αγνές να τρέξω να χαρώ
και στον ορίζοντα επάνω να αρχίσω έναν χορό.
Πάρε τον όρκο μου αργά και βάλτον για σταυρό
όταν τα όνειρα σου θες, να ψάλεις στο Θεό
Πίσω απ’ δάκρυα τα μάτια κρύβονται καλά
και δεν μπορείς να καταλάβεις αλήθεια η ψευτιά
Μα μην δακρύσεις με αυτά μ’ αυτά που θα σου πω
γιατί έτσι μια ζωή εγώ, εγώ θα σ’ αγαπώ
Αναρτήθηκε από VM@k66...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
